اميد زندگي ما

سلام به همه دوستان خوبم که باز هم این مدت که نبودیم جویای حال و احوالمون بودند...بالاخره بعد از یه تاخیر حدودا دو ماهه اومدیم...

دقیقا روز بعد از عید قربان یعنی سه شنبه قرار بود مامان بزرگ کیارش از مشهد بیان پیشمون، پروازشون ساعت 11 شب نشست و ما هم رفته بودیم فرودگاه و کیارش هم مثل همیشه خوشحال...فردا صبحش هم که ما رفتیم اداره و کیارش هم رفت مدرسه...از اونجاییکه اداره مون 5شنبه ها تعطیله زیارت عاشورا رو روزهای چهارشنبه میخونیم و معمولا هم صبحانه میدیم و باز هم از اونجایی که بنده باید همه جا دست داشته باشم و توی همه کارها شرکت کنم جزو گروه تهیه صبحانه و آماده کردنش هستم...اون روز هم نشسته بودیم توی نماز خونه و منتظر نون و بقیه مواد و وسایل بودیم که یکی از آقایون همکار تشریف آوردند با یک بغل نان (حدود 10-12 نان تفتان بزرگ و سنگین و گرم) من هم که روبروی در نشسته بودم مجبور شدم برم و نونها رو از ایشون بگیرم و بیارم بزارم روی سفره که نان ها را گرفتن و خم شدن کمر از سنگینی بار نانها و ندیدن زیر پا به دلیل زیاد بودن تعداد نانها و رفتن روی سفره همان و سر خوردن و واژگون شدن همان...بلهههههههههه با اجازتون چنان خوردم زمین که زانوی چپم به داخل خم شد و بغلش محکم با زمین اصابت نمود...البته در همون لحظه که داشتم می افتادم با خودم فکر کردم که زود بلند شم و خودم شروع کنم به خندیدن که همکارام معذب نباشند و بتونن با خیال راحت بهم بخندند اما اونقدر زانوم درد گرفته بود که بی اختیار اشکهام سرازیر شده بودند...خلاصه اومدم توی اتاق و بعد از طی یک سری مراحل غش و ضعف حالم بهتر شد اما تا ساعت 11 بیشتر دوام نیاوردم و رفتم خونه چون نهارم رو هم درست نکرده بودم و مادر شوهرم هم منزل ما تشریف داشتند... بعداز ظهر حدود ساعت 3 از شدت درد رفتم دکتر و عکس از زانو و خلاصه اینکه گفتند استخوان بغل زانوم ترک خورده و باید برای یک ماه گچ گرفته بشه و بعد هم یک ام آر آی بگیرم که ببینند مینیسک هم آسیب دیده یا نه؟ که بعد از ام آر آی مشخص شد مینیسک سالمه ولی تاندون به شدت کشیده شده...و اینگونه شد که از مچ پا تا بالای زانو رفت توی گچ هفته سوم هم رفتم دکتر که گفت میتونم گچ پامو باز کنم ولی تازه دردسرهام شروع شد چون پام اصلا خم نمیشد و خیلی درد می کرد و الان هم بعد از 2 هفته باز کردن گچ و فیزیوتراپی رفتن هنوز از پله ها نمیتونم راحت بالا و پایین برم یا روی زمین بشینم...فردای روزی که گچ رو باز کردم خواهرشوهرم و دخترش از گنبد اومدند پیشمون و دوشنبه بعدش هم برادر شوهرم و عروس خانم(جاری) با یک خواهرشوهر دیگم از مشهد اومدند و تا 5 شنبه اینجا بودند و بهمون خیلی خیلی خوش گذشت...از شنبه هفته پیش هم خودم اومدم اداره و حسابی سرم شلوغه...کیارش هم این مدت خیلی خوش به حالش بود صبح ها که میرفت مدرسه و ظهرها هم میومد خونه خودمون و خیلی براش خوشایند بود که من توی خونه هستم... این هم از اتفاقاتی که این مدت بر ما گذشت.

پ.ن.1:کیارش خیلی مدرسش رو دوست داره و روزهایی که بهشون تکلیف میدن تا از راه میرسه اول اونها رو انجام میده بعد میره سراغ بازی و تی وی... معلمشون هم خیلی زحمت میکشند و خیلی خوب بهشون آموزش میدن اونقدر که کیارش به راحتی سوالهای کتاب کار ریاضی اول دبستان رو جواب میده و حل میکنه...البته بعضی ها نظرشون اینه که تکلیف و آموزش در این حد برای بچه های آمادگی مناسب نیست و حتی آموزش و پرورش هم ممنوع کرده ولی به نظر من خیلی خوبه و راضی هستم

پ.ن.2: زمانه جون خیلی خیلی ممنون به خاطر اینکه به یاد من بودی و روز عید باهام تماس گرفتی...خیلی خیلی خیلی خوشحالم کردی عزیزم

عید قربان، جشن رهایی از اسارت نفس و شکوفایی ایمان و یقین، عید سرسپردگی و بندگی، عید نزدیک شدن دلها به قرب الهی، روز اوج و تجلی ایثار ابراهیمی، پر شکوهترین ایثار و زیباترین جلوه ی تعبد در برابر خالق یکتا بر شما مبارک

عید قربان که پس از وقوف در عرفات و مشعر و منا فرا مى رسد، عید رهایى از تعلقات است. رهایى از هر آنچه غیرخدایى است. در این روز، اسماعیل وجود را، یعنى هر آنچه بدان دلبستگى دنیوى پیدا کردیم قربانى کنیم تا سبکبال شویم.

زندگی‌تان به زیبایی گلستان ابراهیم و پاکی چشمه زمزم.

مثل پارسال باز هم تولد کیارش در مهر ماه برگزار شد...آخه مرداد معمولا فصل مسافرت هستش و امسال هم به خاطر ماه رمضون همه زودتر رفتند سفر بعدش هم که خب ماه رمضون اومد و بعد هم خودمون رفتیم مشهد و این شد که تولد موند و همه هم هر وقت ما رو میدیدند سراغ تولد رو می گرفتند تا بالاخره طلسمش شکست و تولد برگزار شد...

کیکش رو خودش انتخاب کرد و Snoopy بود...

باز هم مثل سال گذشته کیارش اینقدر برای بریدن کیک و باز کردن کادوها عجله کرد که کلی از کارهایی که قرار بود انجام بدم یادم رفت...دو ساله من به تعداد بچه ها کلاه میخرم و یادم میره بدم بهشون یا مثلا از این برفهای شادی که مثل نوار میاد بیرون میخرم و یادم میره استفاده کنم، امسال حتی آهنگ تولد رو هم فرصت نداد بزارم واسش وووو....

وقتی میخواست کیک رو ببره گفت اول میخوام با چاقو برقصم و بعد هم که رقصش تموم شد رفت کیکو برید(فکر کنم از اثرات مراسم عروسیه عموش باشه)...

مهمونهامون حدود 45-46 نفر بودند و همه هم کلی زحمت کشیده بودند و کلی ما و کیارش رو مشعوف کردند(کادوهای نقدی ما رو و لباس و اسباب بازی کیارش رو)

روز قبلش همراه بابا مهدی همه خریدها رو انجام دادیم و شام هم پلو با فسنجون و باقالی پلو با مرغ و بزقرمه درست کردم...

به هر حال به نظرم مهمونیه خوبی بود و به من خیلی خوش گذشت...امیدوارم مهمونامون هم بهشون خوش گذشته باشه...جای همه اونایی که نبودن خیلی خالی بود...

پینوشت 1: نمیدونم چرا کامپیوترمون دوربین رو نمیشناسه و هنوز نتونستیم عکسها رو منتقل کنیم...

پینوشت 2: مریم عزیزم، نگین جون و دوستان خوب بلاگفایی من نمیتونم واستون کامنت بذارم چون کد امنیتی رو به من نشون نمیده...ولی همیشه میام و میخونمتون...

پینوشت 3: 4 آبان تولد ثمین عزیزم بود...ثمین گلم تولدت مبارک...خیلی دوستت داریم  و برات بهترین ها رو آرزومندیم

سلام دوستان عزیز و مهربون

باز هم مهر از راه رسید همراه با بوی خوش مدرسه...چقدر این روزها دلم میخواست محصل باشم...

طبق معمول دیر اومدم و خبرهام بیات شدن اما به هر حال اینجا ثبتشون خواهم کرد

از خبر جدید شروع میکنم که مدرسه ای شدن گل پسرم هست...

کیارش ما امسال وارد مرحله جدیدی از زندگیش شد و رفت پیش دبستانی و حال و هوای شروع سال تحصیلی رو بعد از سالها برامون به ارمغان آورد...دیروز صبح خیلی خوب و خوش اخلاق بیدار شد و بعد از خوردن کمی صبحانه لباس فرمش رو پوشید و با هم رفتیم مدرسه...مراسم آغاز سال تحصیلی ساعت 8 شروع شد و تا 9 ادامه داشت و بعد هم بچه ها رفتند سر کلاساشون که طبق لیست اعلام شده بود

کیارش و دوستانش

و مهدی و کیارش و دینا

البته در مورد کلاس کیارش یک مشکلی پیش اومده و ما همچنان پیگیر هستیم که اگه بشه کلاسش رو عوض کنیم...آخه همه بچه های مهدشون با هم معرفی شدن به دبستان و حالا هم همشون توی یک کلاس هستند غیر از کیارش و سه نفر دیگه...ما و بیشتر خودش از این بابت راضی نیستیم و دیروز هم با کمی گریه رفت نشست سر کلاسش...اولش هم که نمی رفت و رفته بود تو کلاسی که دوستانش اونجا بودند و با گریه از اون کلاس آوردیمش بیرون...خلاصه با اینکه اولش برامون خیلی خوب شروع شد و خوشحال بودیم بعدش کلی حالمون گرفته شد و همچنان هم ادامه داره...امروز صبح هم دوباره رفتم مدرسه که مدیرشون نیومده بود و با معاونشون صحبت کردم...حالا ببینیم چی میشه...

در مورد خبر بیات شده هم باید بگم 5شنبه 9 شهریور رفتیم سفر به ولایت پدر برای شرکت در جشن عروسی عمو هادی

در مسیر رفتن به مشهد

کیارش و علیرضا 

یک هفته زودتر رفتیم برای اینکه کلی خرید داشتیم که گذاشته بودیم اونجا انجام بدیم و نتیجه این شد که 4 روز اول پدرمون حسابی دراومد و از صبح ساعت 9:30-10 می رفتیم بیرون تا 3 بعد از ظهر و عصرها هم از 5و6 تا 11- 12 شب تا تونستیم خریدهامون رو کامل کنیم...15 شهریور مراسم حنابندون بود که خیلی بهمون خوش گذشت و 16 ام هم عروسی که اون هم خیلی خوب برگزار شد و 17 هم پاتختی بود

نیلوفر-کیارش-علی

کیارش هم همچنان دلباخته عروس خانم ...توی مراسم عروسی نتونستم ازش عکس بگیرم چون یک لحظه آروم و قرار نداشت و باغی که عروسی توش برگزار شد یک محوطه بازی برای بچه ها داشت که دیگه نمیشد گیرشون آورد و همش در حال بازی بودند...یک هفته بعد از مراسم هم ما اونجا موندیم و جمعه 25 شهریور برگشتیم...کلا سفرمون خوب بود و خیلی خوش گذشت بهمون انرژی داد...

پ.ن.1: در پی جشن عروسی و جو گیر شدن بچه ها برای عروس و دوماد شدن نیلوفر دختر عمه کیارش بهش میگفت من میخوام باهات ازدواج کنم...کیارش هم میگفت نمیشه چون من میخوام با یامین (همکلاسی مهدش که کلی خیلی با هم صمیمی هستند) ازدباج کنم...باز نیلوفر داد میزد و گریه که نه الا و بلا باید با من ازدواج کنی و کیارش هم میگفت نمیشه آخه من از یامین خواستگاری کردم و وقتی از یکی خواستگاری کنی دیگه نمیشه با یکی دیگه ازباج کنی...بعد از چند بار که نیلوفر تقاضای ازدواج کرد و کیارش هم کلافه شده بود بهش گفت ببین من نمیتونم تو رو ببرم خونمون چون شما باید برین گنبد و بعد هم من زیاد پول ندارم حالا اگه پول داشتم و تونستم تو رو هم میام میگیرم...

 پ.ن.2: وقتی میرفتیم خرید کیارش رو با خودمون نمی بردیم ولی 2 بار مجبور شدیم ببریمش چون میخواستیم واسه خودش خرید کنیم و از اونجاییکه مراکز خرید پروما و الماس شرق شهر بازی و سرزمین عجایب داره مجبور بودیم یه سر هم به اونجاها بزنیم و یک بار هم بعد از مراسم با عمه و علی و نیلوفر رفتیم...

پ.ن.3: سینما 5 بعدی هم رفتیم که همون دقیقه اول ترسید و من و کیارش اومدیم بیرون

بعداٌنوشت: امروز صبح (5/7/90) مامانم و خانم همسایشون که با مدیر مدرسه آشنا بودند رفتند مدرسه و بالاخره کلاس کیارش رو عوض کردندواقعا دستشون درد نکنه خیالم راحت شد از اینکه حقمو گرفتم تا اینا باشن با پارتی بازی، نورچشماشون رو به جای بچه های ما ثبت نام نکنندوقتی رفتم دنبالش خیلی خوشحال بود و مدیر و معاون هم بهم گفتند از فردا بره سر اون کلاس بشینه البته به خاطر اینکه بقیه والدین اعتراض نکنند مجبور شدند اون سه نفر دیگه رو هم که شرایط کیارش رو داشتند جابجا کنند

سلام به همه دوستان عزیز، طاعات و عباداتتون قبول و عید هم پیشاپیش بر همه مبارک... خیلی وقته که نوشتنم نمیاد و همین باعث شده وبلاگ گل پسرم دیر به دیر آپ بشه و  شیرین کاریا و خوش زبونیاش اینجا ثبت نشه که البته هدف از ایجاد وبلاگ هم همین بوده و ما خیلی از هدفمون فاصله گرفتیم...

تقریبا اوایل تیرماه من و کیارش یک سفر یک هفته ای به تهران داشتیم و علتش هم ماموریت من بود که اینبار از بس کیارش گفت من دوست دارم بدونم ماموریت چیه و چه شکلیه با خودم بردمش...ماموریت ما هم برای شرکت در نمایشگاه بود که طفلک بچه ام از صبح ساعت 9:30-10 تا 8 شب با من میومد نمایشگاه (مصلی امام) و حسابی خسته میشد و شانس ما هم اون هفته تهران خیلی خیلی گرم بود...چون من با یکی از همکارام با هم رفته بودیم برامون هتل گرفته بودند که دو سه روز آخر بارمون رو بستیم و رفتیم خونه دخترخاله ام(همه فامیل از دستمون شاکی بودند ولی چون هتل صبحها میومدند دنبالمون برام راحت تر بود)...یک شب هم با خاله فیرزوه و کمند جون رفتیم سرزمین عجایب که به بچه ها حسابی خوش گذشت و البته به ما چون به هوای اونا ما هم سوار همه چی شدیم...

از اول مرداد هم تعطیلات تابستونیه ادارمون شروع شد تا 12 شهریور و در نتیجه مهد هم تعطیل شد...البته من امسال به خاطر اینکه از 10 شهریور میخوایم بریم سفر فقط 5 روز نرفتم اداره و بقیه اش رو شیفت بودم و کیارش صبح ها میرفت خونه مامانم و با نگین و ثمین حسابی بازی میکرد و چون با هم کلاس ژیمناستیک میرفتند تمرین هم می کردند...

از حالا خوشحاله و روز و شبها رو میشمره که روز 5شنبه برسه و بریم مشهد...عروسی 16 شهریوره و ما زودتر میریم چون کلی خرید داریم که امیدوارم توی دو سه روز وقت بشه خریدهامون رو انجام بدیم...

باز هم عید سعید فطر رو به همه تبریک میگم و از طرف همه دوستان خوبم نایب الزیاره خواهم بود...

انشالله پست بعدی بعد از برگشتنمون از سفر خواهد بود با اخبار عروسی و عکس

سلام به همه دوستان خوب و مهربون

به پنجمین جشن تولد کیارش نازم خیلی خیلی خوش اومدین

هزاران بار خدا را شکر که چنین روزی را آفرید

تا باغ جهان نظاره گر شکفتن گلی چون تو باشد

 دلبندم سالروز شکفتنت مبارک

بفرمایید کیک...نوش جان

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک
میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک
تو این روز طلایی تو اومدی به دنیا
و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما
تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز
از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا
یه کیک خیلی خوش طعم، با چند تا شمع روشن
یکی به نیت تو یکی از طرف من
الهی که هزارسال همین جشنو بگیریم
به خاطر و جودت به افتخار بودن
تو این روز پر از عشق تو با خنده شکفتی
با یه گریه‌ی ساده به دنیا بله گفتی
ببین تو اسمونها پر از نور و پرندس
تو قلبها پر عشقه، رو لبها پر خندس
تا تو هستی و چشمات بهونه‌است واسه خوندن
همین شعر و ترانه تو دنیای ما زنده‌است
واسه تولد تو باید دنیا رو آورد
ستاره رو سرت ریخت، تو رو تا اسمون برد
تولدت عزیزم پراز ستاره بارون
پر از باد کنک و شوق، پر از آینه و شمعدون
الهی که همیشه واسه تبریک امروز
بیان یه عالم عاشق، بیاد هزار تا مهمون

لحظه ی به دنیا آمدن تو ، لحظه شکفتن غنچه ای است در میان گلبرگهای سرخ قلبم که گلستان میکند باغ وجودم را
در لحظه آمدنت دنیا به سوی تو مینگرد تا لحظه شکفتن زیباترین گل را ببیند و آمد روزی که یک قلب عاشق مثل قلب من این گل زیبا را از شاخه اش بچیند و در گلدان وجودش بگذارد!
خدایا هر چه آفریدی برایم یک طرف ، این فرشته ی زیبا را که به من هدیه دادی یک سوی دیگر
آرزوی من همیشه همین سو بوده ، این فرشته ی زیبا از آغاز تولدش در قلب من بوده
که اینگونه قلب من در روز میلادش پرتپش و شاد است ، هر تپشش فریاد عشق و آواز است که میزند با هر تپش فریاد عشق

فرزند نازنینم تولدت مبارک

بهترین آهنگ زندگی ما تپش قلب توست

و قشنگ ترین روزمان روز شکفتنت.

تولدت مبارک زیبای ما

من و بابا بینهایت دوستت داریم

 پ.ن.1: از ونجاییکه مرداد مثل همیشه، ماه سفرهای تابستونیه  انشالله جشن تولد کیارش میمونه واسه بعد

پ.ن.2: یادش به خیر 5 سال پیش مثل امروز چقدر استرس داشتم و در عین حال چقدر شاد بودم

پ.ن.3:تعطیلات تابستونیه ادارمون شروع شده اما این هفته من شیفتم و صبح ها کیارش میره خونه مامانم

پ.ن.4: برای بیشتر وبلاگهای بلاگفا نمیتونم کامنت بذارم چون کد امنیتی رو نشون نمیده

بهترینها را برایت، بهترینها در نگاهت، آسمان را از برای با تو بودن دوست دارم .

پدرم نام تو تکیه گاه من است ، با بودنت باعث بودن من باش .

ولادت با سعادت مولای عاشقان امیر مومنان حضرت علی(ع) بر همسر مهربون و پدر شوهر خوبم هم مبارک باد

پ.ن.1: هفته گذشته دوشنبه شب ساعت 10:20 رفتم تهران ماموریت بدون گل پسرم...خیلی برام سخت بود و  همش بغض داشتم و چند بار هم تصمیم گرفتم با خودم ببرمش ولی چون یک روزه میخواستم برم دیدم صرف نداره و ممکنه خودش بیشتر اذیت بشه

پ.ن.2: دیروز بهم میگه وقتی شما رو رسوندیم فرودگاه و برگشتیم خونه من خیلی گریه کردم چون دلم واستون تنگ شده بود. الهی قربونت برم که نخواستی جلوی من گریه کنی که ناراحت بشم.

پ.ن.3: مریم گلم از مهمون نوازیه گرمت خیلی خیلی ممنون...بینهایت بهم خوش گذشت و با یادآوری لحظات بودن در کنارت همش لبخند روی لبمه...دوست خوبم همیشه شاد باشی. صبای گلم از تو هم ممنونم به خاطر غذای خوشمزه ای که واسم درست کردی (اسم غذا رو به خاطر اینکه کار و بار مامانت کساد نشه ننوشتم).

این هم حسن ختام این پست برای اینکه بدون عکس نباشه...این عکس وقتی رفته بودیم مشهد گرفته شده(برای دیدن عکس در ابعاد واقعی، بر روی آن کلیک کنید)

باید از عشق بسازم غزلی قابل تو

غزلی ناب و صمیمانه به وزن دل تو

دلی از جنس بهار است که تقدیم تو باد

سبز باشی و دلت خانه پاییز مباد

اول از همه روز مادر رو به مادر و مادر شوهر عزیز و مهربون و خوبم تبریک میگم...بعد هم به همه مادران خوب و مهربون کشورم مخصوصاٌ مامانای گل وبلاگی و امیدوارم سایشون همیشه بر سر بچه ها و خونوادشون مستدام باشه...

3 هفته پیش کامپیوتر ادارم طی یک اقدام انتحاری خراب شد و فرستادیمش مرکز کامپیوتر برای تعمیر و بعد از 2 روز بهم اعلام کردند هاردش سوخته و این یعنی فاجعه...آخرین back up هم مال 2 هفته قبلش بود...هر کار هم میکردند نمیتونستند فایلها رو recovery کنند...من هم کلی قسم و آیه که تو رو خدا به من رحم کنید و هر کاری از دستتون بر میاد انجام بدین که اطلاعات برگردن چون 2 تا سالنامه پژوهشی آماده شده برای چاپ هم بود که حدود 3 ماه زمان برده بود تا آماده بشن و باید آخر اردیبهشت میدادیم برای چاپ...برای همین 3 هفته طول کشید تا فایلها recovery بشن و 3 تا DVD بهم دادند که همه فایل های word از بدو تولد کامی توش بود و یه چیزی حدود 12000 فایل  word که اصلا برای من قابل استفاده نبودن چون معلوم نبود کدومشون مربوط به آخرین ورژن هست و همه قروقاطی بودند و بدون نام...اگه الان یکی بیاد روی میز منو نگاه کنه و حجم کار منو ببینه فکر کنم به حال من زار زار گریه کنه...برای همین فرصت نشد بیام و خاطرات خوب سفر مشهدمون رو بنویسم...اما امروز به مناسبت روز مادر اومدم که به همه از اینجا تبریک گفته باشم و سفرناممون رو هم ثبت کنم...

و اما سفرمون:

دوشنبه 19 اردیبهشت راه افتادیم به سمت مشهد و عصر رسیدیم...کیارش هم از یک هفته قبلش برای رفتن روزشماری میکرد و کلی هم برنامه ریزی کرده بود واسه خودش...ما ساعت 7 رسیدیم و خواهر شوهرم هم که از گنبد راه افتاده بودند ساعت 9 رسیدند و حسابی جمعمون جمع شده بود...صبح سه شنبه هم خانم دایی من که خاله مهدی میشن و روز قبلش اومده بودند ایران قرار بود بیان مشهد و ما هم رفتیم فرودگاه دنبالشون که خاله مهربون و دختر خاله گلم رو هم که اومده بودند فرودگاه دیدم و توی همون 1 ساعت کلی بهم خوش گذشت عصرش هم یک سر رفتیم خرید که همسر مهربانم برای تولدم یک عدد مانتوی مجلسی خریدند و بعدش برگشتیم خونه ...چهارشنبه هم از صبح مشغول تهیه و تدارک رفتن به خواستگاری بودیم و البته صبحش یک سر رفتیم خونه خالم و یک ساعتی اونجا بودیم ولی متاسفانه نازنین جونم اداره بود و نتونستم ببینمش و چون کیارش رو هم با خودمون نبرده بودیم و بهمون زنگ زدند که کیارش داره گریه میکنه، ما هم زود برگشتیم...شب هم ساعت 7 قرار بود همه جلوی منزل عموی بابا مهدی که به منزل عروس خانم نزدیک بود جمع بشیم و ساعت 7:30 اونجا باشیم...اون شب فقط بزرگترهای فامیل بودند و خلاصه رفتیم و حرف ها زده شد و قرارها گذاشته شد و بعد هم دعوت پدر عروس رفتیم برای شام و برگشتیم خونه...فردا صبح هم ساعت 10 قرار عقد گذاشته شده بود و رفتیم محضر و اونجا مراسم برگزار شد و برگشتیم خونه و نهار و استراحت که برای ساعت 6 آماده بشیم بریم خونه عروس برای جشن مراسم عقد...اون شب هم خیلی خیلی بهمون خوش گذشت و وقتی برگشته بودیم خونه کیارش که تازه باورش شده بود دیگه از عمو هادی خبری نیست زار زار گریه میکرد که من عمومو میخوام و دلم براش تنگ شده...صبح جمعه هم عمه مژگان اینها رفتند گنبد و ما هم خونه بودیم چون مهدی یک کم خسته و حال ندار بود و شب هم دوباره عروس و دوماد رو دیدیم و صبح شنبه هم برگشتیم...شنبه هم که تولد من بود و ما در راه جشن تولد رو برگزار کردیم به این صورت که ماشین عزیزمون در راه خراب شد اونم ساعت 1 ظهر در کویری ترین منطقه که آدم از گرما پوست میندازه و 2 ساعت معطل شدیم...خلاصه با 2 ساعت تاخیر ساعت 5 رسیدیم خونمون...این هم از سفرنامه مشهدمون...انشالله سفر بعدی شهریور ماه خواهد بود که برای مراسم عروسی تشریف ببریمممم

پ.ن.1: عکسهای سفر انشالله در پست بعدی

پ.ن.2: کیارش به شدت به عروس خانم علاقه مند شده و دائم تو خونمون حرف عروس عمو هادیه...برای همه هم توضیح داده که عروس عمو هادی قدبلند و خوشگل و شیک بود...از اینکه عروس خانم بوسیدتش و بهش گفته بیا با من برقص هم خیلی خوشحاله و با افتخار برای همه تعریف میکنه...بیصبرانه هم منتظره بره برای مراسم عروسی...عمو هادی جان این هم از برادرزادتون که اینقدر هوای شما رو داره

بعد از اینکه از سفر اولمون برگشتیم و برای اولین بار سال جدید رو توی شهر و خونه خودمون(البته در خواب) تحویل نمودیم و دید و بازدیدها رو کمی تا قسمتی انجام دادیم به این فکر رسیدیم که ١٠ روز دیگه رو چکار کنیم که حوصلمون سرنره(قبلا دختر خالم بهمون گفته بود عید با هم بریم سفر که ما گفتیم نمیشه چون میخوایم بریم شیراز و ...) که دختر خالم دوباره بهمون پیشنهاد داد باهاشون بریم سفر اونم کجا؟ چابهار...ما هم که منتظر بودیم یه موقعیت سفر دیگه پیش بیاد از خدا خواستیم و باهاشون همسفر شدیم...این شد که ساعت ١٠ صبح روز ٣ فروردین راه افتادیم...کیارش که قبلا هم تجربه سفر چابهار رو داشت خیلی خوشحال بود از اینکه دوباره میره دریا و آب بازی میکنه و به قول خودش کوسه میگیره...ساعت ١ رسیدیم ایرانشهر و رفتیم مهمانسرای اداره همسر دختر خالم و نهار خوردیم و کمی استراحت و بچه ها بازی کردند و ساعت ۴ دوباره راه افتادیم به سمت نیکشهر و ساعت ۶ رسیدیم و چون مهمانسرای چابهار که از صبح روز ۴ فروردین رزرو شده بود باید شب رو همون نیکشهر میموندیم و در نتیجه باز هم رفتیم مهمانسرای اداره همسر دخترخالم که نوساز هم بود با کلیه امکانات رفاهی و خیلی خوب و تمیز بود...اونجا هم بچه ها تا تونستند بازی کردند چون غیر از ما کسی اونجا نبود و فضای خیلی باز و خوبی داشت و راحت بودند...هر خانواده هم به تعداد نفراتمون یک اتاق انتخاب کردیم که البته ما اتاق ٢ تخته گرفتیم چون کیارش تنها روی یک تخت نمیخوابه...پنج شنبه هم ساعت ٧ صبح راه افتادیم و ساعت ٩ رسیدیم چابهار و رفتیم دریا و صبحانمون رو اونجا خوردیم و چون هوا داشت گرم میشد زود وسایلمون رو جمع کردیم و رفتیم مهمانسرا که اونجا هم خونواده ای که قبل از ما اونجا بودند هنوز اتاق رو تخلیه نکرده بودند و تصمیم چنین کاری رو هم نداشتند که دختر خالم زنگ زد به اداره خودشون و گفتند جا دارند و ما هم رفتیم اونجا...بعد از ظهرش هم رفتیم به سمت منطقه آزاد و گشت و گذار در مجتمع های تجاری...ساعت ۵ رفتیم تا ساعت ١٠ شب که خدا رو شکر بچه ها اصلا اذیتمون نکردند و خودمون هم تعجب کرده بودیم که چطور ۶ ساعت با ما راه رفته بودندو فقط آخرش دیگه می گفتند پاهامون درد گرفته...البته نا گفته نماند که توی اون مدت ٣-۴ تا بستنی خوردند....آخه توی هر پاساژ ٢ تا بستنی فروشی بود و ما از هر طرف میرفتیم به اینها می رسیدیم...کیارش هم اون چند روز یکی که می خورد می گفت دلم هنوز گرمه و خنک نشده و باید ٢-٣ تا میخورد که دلش یک کم خنک بشه

و

جمعه صبح هم اول رفتیم دریا و بچه ها   حسابی بازی کردند و ما هم تا جایی که امکان داشت رفتیم توی دریا، بعد هم نهار و استراحت و عصر اول دوباره دریا و توی ساحل چند تا شتر بود با ساربانش برای سوار شدن، اول کیارش و باباش سوار شدند و بعد هم دینا و باباش، من و دختر خالم هم وسوسه شدیم و رفتیم سوار شدیم

نمیدونم تا حالا از نزدیک شتر دیدین یا نه؟ وقتی میخواد بلند بشه اول پاهای عقبش رو بلند میکنه که خیلی وحشتناکه چون آدم فکر میکنه الانه که سقوط کنه وقتی هم میخواد بشینه اول پاهای جلوش رو خم میکنه و باز هم در حال سقوطی ولی خیلی بهمون خوش گذشت و کلی خندیدیم...شب هم دوباره منطقه آزاد...شنبه هم صبح رفتیم اسکله که آقایون برن ماهیگیری و ما هم کنار ساحل با بچه ها بازی میکردیم،

مهدی هم صبح ماشین رو برد تعمیرگاه چون یک کم بد کار میکرد و بعد به ما پیوست...بعدش هم ماهی خریدیم و نهار خوردیم و استراحت و قرار بود فردا صبحش برگردیم که باز مهدی ماشین رو برد و تعمیرگاه و زنگ زد که ماشین مشکل داره و فردا ظهر آماده میشه و باید بمونیم...شب هم رفتیم دریا و دوباره شتر سواری که اینبار من با مهدی سوار شدم...وقتی برگشتیم از دخترخالم اینها خواستیم که منتظر ما نمونند و برگردند چون همسرشون باید می رفتند اداره و دیگه مرخصی نداشتند...اونها هم قبول کردند و این شد که ما موندیم چابهار...صبح روز بعد مهدی رفت تعمیرگاه و تا ظهر اونجا بود و من و کیارش هم موندیم خونه و استراحت کردیم و رفتیم سوپری که نزدیکمون بود یک کم خرید کردیم و بستنی خریدیم که دل پسرم خنک بشه و مهدی تماس گرفت که ماشین امروز هم آماده نمیشه و باز هم باید بمونیم...عصر دوباره رفتیم منطقه آزاد که اونجا خاله های مهدی رو دیدیم چون اونها هم ٢ روز بعد از ما اومده بودند چابهار و شب هم یک سر رفتیم پیش اونها و بعد برگشتیم و فرداش هم مهدی دوباره رفت تعمیرگاه و بالاخره ماشینمون ساعت ١ ظهر آماده شد و رفتیم نهارمون رو خوردیم و شب هم رفتیم دریا برای خداحافظی

و اومدیم بارمون رو جمع کردیم و صبح زود روز ١٠ فروردین راه افتادیم و ساعتهای ۵/١-٢ رسیدیم خونه مامانم و نهارمون رو خوردیم و رفتیم خونه خودمون و ماجرای سفرهای نوروزیمون به پایان رسید... 

پ.ن.1: 4 اردیبهشت تولد خواهر خوبم بود که با  تاخیر اینجا بهش تبریک میگم و امیدوارم سالهای سال در کمال صحت و سلامت در کنار خونواده اش زندگی خوبی داشته باشه...نسیم عزیزم تولدت هزاران بار مبارکشاد باشی همیشه

پ.ن.2: اگر خدا بخواد قراره 19 اردیبشهت بریم مشهد...قراره به زودی جاری دار بشم و میخوایم بریم برای مراسم بله برون و عقد...کیارش از حالا داره روز شماری میکنه برای رفتن...از اینکه عموش میخواد داماد بشه خیلی خوشحاله و سفارش کت و شلوار واسه خودش رو هم داده ولی میگه نمیخوام خانمی که قراره زن عموم بشه پیشش بمونه بعد که عروسی تموم شد بره پیش شوهر خودش...عروسی هم اگه خدا بخواد قراره شهریور باشه

این هم عکسهای ما در سری اول سفرهای نوروزی سال ١٣٩٠:

 تخت جمشید

حافظیه

و

و

سعدیه

و

باغ ارم

و

و

پ.ن.1:  مرجان جون ممنون بابت معرفی سایت آپلود عکس خوبت

پ.ن.2: حدیثه جون از شما هم ممنونم ولی نمیدونم چرا به من کد html نمیداد